Pageviews:
அறிமுகம்
2020ஆம் ஆண்டில், ஹைதராபாத்தில் இருந்த ஸ்கைரூட் ஏரோஸ்பேஸின் தொழிற்சாலைகள் அமைதியாக ஆகியிருந்தன. நிறுவனர்கள் பவன் குமார் சந்தனா மற்றும் நாகா பரத் டாகா 1.5 மில்லியன் டாலர் திரட்டியிருந்தனர், ஆனால் வேலை செய்யும் ராக்கெட் மாதிரி ஒன்று கூட காட்ட முடியாமல் அதிலிருந்த பெரும்பகுதி தொகை மறைந்துவிட்டதைப் பார்த்தனர். கோவிட் மற்ற உலகையே தங்களைச் சுற்றி முடக்கியபோதும், டஜன் கணக்கான ஊழியர்கள் ஊதிய பட்டியலில் தொடர்ந்தனர், மேலும் நிறுவனத்தின் பிற்கால சொல்லுக்கே, சில மாதங்களில் விளக்குகள் அணைந்துவிடும் அளவுக்கு நிலைமை இருந்தது.
ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அதே நிறுவனம் தன் முதல் முயற்சியிலேயே ஒரு ராக்கெட்டை கக்ஷைக்கு அனுப்பியது. ஜூலை 2026இல், ஸ்கைரூட்டின் விக்ரம்-1 ஸ்ரீஹரிகோட்டாவிலிருந்து பறந்தது, தன் திட்டமிடப்பட்ட 450 கிலோமீட்டர் கக்ஷையை அடைந்தது, மேலும் தன் பேலோட்களை திட்டப்படியே வெளியிட்டது. இந்த மிஷனுக்கு ஆகமன் என்று பெயரிடப்பட்டது, மேலும் சில வாரங்களில் ஸ்கைரூட் இந்தியாவின் முதல் ஒரு பில்லியன் டாலருக்கு மேல் மதிப்புள்ள ஸ்பேஸ்டெக் நிறுவனமாக மாறியது, முதலீட்டாளர்கள் அதில் இடம் பெற வெறும் முந்தைய மதிப்பீட்டின் இருமடங்கை தர தயாராக இருந்ததாக தெரிவிக்கப்பட்டது.
இந்த வகையில் சொல்லும்போது, இது கடின முயற்சி இறுதியில் பலனளித்த ஒரு சுத்தமான கதையாக தெரிகிறது. ஆனால் கக்ஷையை அடைவது, ஸ்கைரூட் இப்போது செய்த அதே செயல், உலகின் மற்ற சிறந்த நிதி பெற்ற ராக்கெட் நிறுவனங்களுக்கு மிகவும் வேறுபட்ட முடிவை கொடுத்திருக்கிறது.
கக்ஷையை அடைந்தும் திவாலான நிறுவனங்கள்
2015 மற்றும் 2022க்கு இடையில், அமெரிக்க சிறு ஏவுகணை ஸ்டார்ட்அப்களின் ஒரு அலை, ஸ்கைரூட் இப்போது அடைந்த அதே மைல்கல்லை நோக்கி பில்லியன்கணக்கான டாலர்களைத் திரட்டியது. அவற்றில் பல அதை அடைந்தன, மேலும் அது இன்னும் போதுமானதாக இருக்கவில்லை. ரிச்சர்ட் பிரான்சனால் நிறுவப்பட்டு ஆதரிக்கப்பட்ட வர்ஜின் ஆர்பிட், நான்கு வெற்றிகரமான கக்ஷை மிஷன்களை முடித்து 2023இல் திவால் நிலைக்கு விண்ணப்பித்தது. அஸ்ட்ரா சுமார் 2.1 பில்லியன் டாலர் மதிப்பீட்டில் பொதுவில் பட்டியலிடப்பட்டது, கக்ஷையை அடைந்தது, மேலும் 2024இல் சுமார் 10 மில்லியன் டாலருக்கு தனியார் நிறுவனமாக மாற்றப்பட்டது. ரிலேட்டிவிட்டி ஸ்பேஸ் 1.3 பில்லியன் டாலருக்கும் மேல் திரட்டியது, விண்வெளியை அடைந்தது, பின்னர் அதை அங்கு கொண்டு சென்ற அந்த ராக்கெட்டையே ரத்து செய்தது. ஏபிஎல் ஸ்பேஸ் சிஸ்டம்ஸ் 500 மில்லியன் டாலருக்கும் மேல் திரட்டி, அமைதியாக ஏவுகணைகள் தயாரிக்கும் திசையை நோக்கி திரும்பியது.
இவற்றில் எதுவும் பொறியியல் தோல்வி அல்ல. உண்மையான பிரச்சனை தேவை பக்கத்தில் இருந்தது. 2019 மற்றும் 2023க்கு இடையில், ஸ்பேஸ்எக்ஸின் டிரான்ஸ்போர்ட்டர் ரைட்ஷேர் மிஷன்கள் உலகின் சிறு செயற்கைக்கோள்களில் மதிப்பிடப்பட்ட 81 சதவீதத்தை சுமந்தன, ஸ்டார்லிங்க் மற்றும் சீன விண்கலங்களைத் தவிர்த்து, ஒரு பிரத்யேக சிறு ஏவுகணை வழங்கக்கூடிய விலையை விட ஒரு கிலோகிராமுக்கு ஐந்திலிருந்து பத்து மடங்கு குறைவான செலவில். சரியாக வேலை செய்யும் ஒரு ராக்கெட்டுக்கும் அதை நிரப்ப பணம் தர விரும்பும் ஒருவர் தேவை, மேலும் அப்படி பணம் தரும் வாடிக்கையாளர்கள் போதுமான அளவு இருக்கவில்லை.
இறுதியில் யார் தப்பினார்கள் என்று பார்த்தால் ஒரு பொது வடிவம் தெரிகிறது. ஸ்பேஸ்எக்ஸ் தானே தன் ஆரம்பகால நிலையற்ற ஆண்டுகளில் நாசாவின் வணிக சரக்கு மற்றும் குழு ஒப்பந்தங்களை நம்பியிருந்தது, மேலும் அதன் வாழ்நாளில் அமெரிக்க அரசாங்கத்திடமிருந்து 22 பில்லியன் டாலருக்கும் மேல் பெற்றிருக்கிறது. சீனாவின் ஏவுகணை நிறுவனங்கள் பெருமளவில் அரசு நிதி மற்றும் உத்தரவாதமான கான்ஸ்டலேஷன் ஒப்பந்தங்களில் இயங்குகின்றன. ராக்கெட் லேப், இன்னும் நிலைத்திருக்கும் அரிதான சிறு ஏவுகணை நிறுவனம், 2023 வாக்கில் தன் வருவாயில் மூன்றில் இரு பங்கை ஏவுதலுக்குப் பதிலாக செயற்கைக்கோள் தயாரிப்புக்கு மாற்றியதன் மூலம் தப்பியது. தப்பிய ஒவ்வொரு நிறுவனத்திடமும் ராக்கெட் தயாராகும் முன்பே வாங்க உறுதியளித்த ஆழமான பாக்கெட் கொண்ட ஒரு வாடிக்கையாளர் இருந்தார், இந்தத் தொழிலில் இப்போது இதை ஆங்கர் கஸ்டமர் என்று அழைக்கிறார்கள்.
அப்படியென்றால் ஸ்கைரூட்டின் அடுத்த ஏவுதலை யார் வாங்குவார்?
இதுவே வர்ஜின் ஆர்பிட் ஒருபோதும் பதிலளிக்காத கேள்வி, மேலும் இதுவே ஸ்கைரூட்டின் வெற்றி உண்மையில் என்னவாக மாறும் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. ஒரு ராக்கெட் அதை நிரப்ப யாராவது பணம் கொடுக்கும்போது மட்டுமே பறக்கும், மேலும் மிகவும் உறுதியான பதில் இந்திய அரசிடமிருந்து வருகிறது. ஸ்பேஸ் பேஸ்டு சர்வைலென்ஸ்-3 திட்டத்தின் கீழ், அரசு ஐந்து ஆண்டுகளில் 52 இராஜ்ய கண்காணிப்பு செயற்கைக்கோள்களை கக்ஷைக்கு அனுப்பத் திட்டமிட்டுள்ளது, மேலும் அவற்றில் 31 இஸ்ரோவுக்குப் பதிலாக தனியார் நிறுவனங்களுக்கு அளிக்கப்படுகிறது. ஸ்பெஷியல் இன்வெஸ்ட்டின் விஷேஷ் ராஜாராம் இதை “₹27,000 கோடி தேவை சமிக்ஞை” என்று அழைக்கிறார், 31 செயற்கைக்கோள்களை தனியார் நிறுவனங்களுக்கு அளிப்பது வளர்ச்சி நிலை முதலீட்டாளர்களுக்கு இந்த நிறுவனங்களுக்குப் பின்னால் வென்ச்சர் சுற்றுகளுக்கு அப்பால் நிலையான வருவாய் இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது என்று வாதிடுகிறார்.
அந்தத் திட்டம் யாராவது 31 செயற்கைக்கோள்களை உருவாக்க பணம் தருவார்கள் என்பதை உறுதி செய்கிறது. அந்த செயற்கைக்கோள்கள் மலிவான வெளிநாட்டு ரைட்ஷேருக்குப் பதிலாக ஒரு இந்திய ராக்கெட்டில் பறக்கும் என்பதை அது உறுதி செய்யவில்லை, வர்ஜின் ஆர்பிட்டின் ஆர்டர் புத்தகத்தை காலியாக்கிய அதே மாற்றீடு. அதிகமான உற்சாகம் தரும் அறிகுறி என்னவென்றால், பணம் தரும் வாடிக்கையாளர்களும் வணிக விதிமுறைகளில் தோன்றத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். பிக்செல் நாசா, ரியோ டின்டோ மற்றும் பிபி உள்ளிட்ட சுமார் 65 வாடிக்கையாளர்களுடன் ஒப்பந்தமிட்டுள்ளது, மேலும் டிகன்தாரா ரிலையன்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் தலைமையிலான 50 மில்லியன் டாலர் சுற்றை முடித்த பிறகு அமெரிக்க ஸ்பேஸ் கமாண்டுடன் ஒப்பந்தங்களை வைத்திருக்கிறது. அந்த செயற்கைக்கோள்கள் ஒவ்வொன்றும் இறுதியில் ஒரு ராக்கெட் தேவைப்படும், மேலும் இந்தியாவில் அதிகமானவை உருவாக்கப்படும்போது, அவற்றை வெளிநாட்டில் இடம் பதிவு செய்வதற்குப் பதிலாக இந்தியாவிலிருந்தே ஏவுவதற்கு அதிக காரணம் இருக்கும்.
இதில் எதுவும் இந்தக் கேள்வியை முழுமையாகத் தீர்க்கவில்லை, இது பதிலை விபத்தான ஒன்றாக அல்லாமல் நம்பகமான ஒன்றாக மட்டுமே ஆக்குகிறது. ₹27,000 கோடி கொள்முதல் திட்டமும் ஒரு சில உயர்தர செயற்கைக்கோள் ஒப்பந்தங்களும் ஸ்கைரூட்டை வர்ஜின் ஆர்பிட்டிலிருந்து வேறுபட்ட தொடக்க நிலையில் வைக்கின்றன, ஆனால் அவை இன்னும் ஆரம்ப அறிகுறிகளே, முடிந்த ஆர்டர் புத்தகம் அல்ல.
இறுதி எண்ணங்கள்
2020இல் ஸ்கைரூட் கிட்டத்தட்ட வீழ்ச்சியடைந்தது மற்றும் 2026இல் அதன் யூனிகார்ன் தருணம் ஒரே கதையின் இரு எதிர் முனைகளாகத் தெரிகின்றன, ஆனால் உண்மையாக முக்கியமான ஒப்பீடு வர்ஜின் ஆர்பிட், அஸ்ட்ரா, ரிலேட்டிவிட்டி மற்றும் ஏபிஎல் உடன் தான். இந்த நான்கு நிறுவனங்களும் வேலை செய்யும் ஒரு ராக்கெட்டைக் கட்ட முடிந்தது. அவை செய்ய முடியாதது, அடுத்த ஏவுதலுக்கும், அதற்கு அடுத்ததற்கும் போதுமான வாங்குபவர்களைக் கண்டுபிடிப்பதே. இந்தியா இன்னும் அந்தப் பிரச்சனையைத் தீர்க்கவில்லை. அது அதைத் தீர்க்கக்கூடிய துகள்களை உருவாக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது, ஒரே ஒரு கொள்முதல் திட்டமும் ஒரே ஒரு வணிக ஒப்பந்தமும் ஒரு நேரத்தில்.
இந்த இடைவெளி இன்னும் புள்ளிவிவரங்களில் தெரிகிறது. இந்திய ஸ்பேஸ்டெக் ஸ்டார்ட்அப்கள் 2020 முதல் ஆரம்ப நிலை நிதியில் 636 மில்லியன் டாலர் திரட்டியுள்ளன, ஆனால் வளர்ச்சி நிலையில் வெறும் 70 மில்லியன் டாலர் மட்டுமே வந்தது, மேலும் வெறும் ஒன்பது நிறுவனங்கள் மட்டுமே ஆண்டு வருவாயில் 10 மில்லியன் டாலரைத் தாண்டியுள்ளன. ஸ்கைரூட் ஏற்கனவே நான்கு நல்ல நிதி பெற்ற அமெரிக்க போட்டியாளர்களைத் திவாலாக்கிய கடினமான வேலையை முடித்துவிட்டது, முதல் முயற்சியிலேயே கக்ஷையை அடைவது. அது ஸ்பேஸ்எக்ஸுடன் நினைவுகூரப்படுமா அல்லது வர்ஜின் ஆர்பிட்டுடன் நினைவுகூரப்படுமா என்பதை அதன் பொறியாளர்கள் தீர்மானிக்க மாட்டார்கள். அது யார் அதன் அடுத்த ஏவுதலை வாங்க இன்னும் வரிசையில் நிற்கிறார்களோ அவர்களால் தீர்மானிக்கப்படும்.