Pageviews:
அறிமுகம்
வட இத்தாலியில் உள்ள இரண்டு கிடங்குகளில், ஒரு பிராந்திய வங்கி ஐந்து லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட சீஸ் உருண்டைகளை வைத்திருக்கிறது, அவற்றின் மதிப்பு 30 கோடி யூரோவுக்கும் அதிகம். இந்த சீஸை வங்கி யாரிடமிருந்தும் கடன் தவணை செலுத்தாததால் பறிமுதல் செய்யவில்லை. உற்பத்தியாளர்கள் இதை வேண்டுமென்றே, ஒரு கடனுக்கு பதிலாக ஒப்படைத்தனர், ஒருவர் தனது வீட்டு ஆவணத்தை ஒப்படைப்பதைப் போலவே. வங்கி இந்த சீஸை பூட்டி வைத்து, தொடர்ந்து பரிசோதித்து, யாராவது அதை மீண்டும் பெறுவதற்கு முன் சில நேரங்களில் மூன்று ஆண்டுகள் வரை காத்திருக்கும்.
இந்த சீஸ் பார்மிஜியானோ ரெஜியானோ, மற்றும் வங்கி க்ரெடிடோ எமிலியானோ, உள்ளூரில் க்ரெடெம் என அழைக்கப்படுகிறது, இது 1953 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இளம் பார்மேசன் உருண்டைகளை அடமானமாக ஏற்றுக்கொண்டு வருகிறது. இது ஒரு விளம்பர உபாயம் அல்ல, மாறாக ஒரு முழு பிராந்திய தொழிலுக்கு நிதியளிக்கும் முறையின் ஒரு செயல்படும் பகுதி, இது இத்தாலிய வங்கி வரலாற்றின் பல தசாப்தங்களாக அமைதியாக தொடர்ந்து வருகிறது. பண்ணைக்கும் உணவு மேசைக்கும் இடையே எங்கோ, இறுகிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு சீஸ் உருண்டை நிலம் அல்லது தங்கம் போலவே கடன் பெறத்தக்கதாக மாறியது, அதற்கான காரணம் சீஸை விட கடன் தருபவர்கள் யாரை நம்புவது என்று எவ்வாறு முடிவு செய்கிறார்கள் என்பதுடன் அதிகம் தொடர்புடையது.
ஒரு வங்கி உங்கள் சீஸை ஏன் வைத்திருக்க விரும்பும்?
பார்மிஜியானோ ரெஜியானோ தயாரான உடனேயே விற்க முடியாது. விதிகளின்படி குறைந்தது பன்னிரண்டு மாதங்கள் பழுக்க வேண்டும், மேலும் பல உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் உருண்டைகளை 24 அல்லது 36 மாதங்கள் வரை பழுக்க விடுகின்றனர். சட்டப்படி, பர்மா, ரெஜியோ எமிலியா, மொடேனா மற்றும் போலோனியா மற்றும் மான்டோவாவின் சில பகுதிகளில் தயாரிக்கப்படும் பாலிலிருந்து, மூல மாட்டுப்பால், உப்பு மற்றும் கன்று ரென்னட் மட்டுமே பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படும் சீஸுக்கு மட்டுமே இந்த பெயரை பயன்படுத்த முடியும். 40 கிலோகிராம் எடையுள்ள ஒரு உருண்டைக்கு தோராயமாக 550 லிட்டர் பால் தேவை.
அந்த உருண்டை பழுக்கும் வரை, உற்பத்தியாளர் ஏற்கனவே பால், உழைப்பு, உப்பு மற்றும் மின்சாரத்திற்காக பணம் செலுத்தியிருப்பார். அந்த பணம் குறைந்தது ஒரு வருடத்திற்கு விற்க முடியாத ஒரு பொருளில் சிக்கிக்கொள்கிறது. பொருளாதார நிபுணர்கள் இதை செயல்பாட்டு மூலதனம் என்று அழைக்கின்றனர், அதாவது ஒரு தொழில் தனது பொருள் விற்பனையாகும் வரை இயங்குவதற்கு தேவையான பணம், மற்றும் உற்பத்தியாளருக்கு நாளையும் மாடுகளை பால் கறக்க வேண்டும், பில்களை செலுத்த வேண்டும்.
க்ரெடெம் இதற்கு தீர்வு காண்கிறது, சீஸ் இன்னும் இளமையாக இருக்கும்போதே அதற்கு எதிராக கடன் வழங்குகிறது, பொதுவாக அதன் மதிப்பிடப்பட்ட எதிர்கால மதிப்பில் 60 முதல் 80 சதவீதம் வரை முன்கூட்டியே வழங்குகிறது, இதை கடன் தருபவர்கள் கடன்-மதிப்பு விகிதம் என்று அழைக்கின்றனர். இது வேலை செய்வதற்கு காரணம், க்ரெடெம் சீஸின் மதிப்பு என்ன என்பதற்கு உற்பத்தியாளரின் வார்த்தையை மட்டும் நம்பாது. வங்கியின் ஒரு துணை நிறுவனம் தானே இந்த உருண்டைகளை கிடங்குகளில் சேமிக்கிறது, அங்கு ஐந்து லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட உருண்டைகள் உள்ளன. ஒரு உருண்டை பன்னிரண்டு மாதம் ஆனதும், பார்மிஜியானோ ரெஜியானோ கூட்டமைப்பின் ஆய்வாளர்கள் அதன் தோலை ஒரு சிறிய சம்மட்டியால் தட்டி, ஒரு மறைந்த வெடிப்பின் ஒலியை கேட்கிறார்கள். தேர்ச்சி பெறும் உருண்டைகள் தீயால் பொறிக்கப்பட்ட முத்திரையை பெறுகின்றன, இது அவை அந்த பெயரைச் சுமக்க அனுமதிக்கிறது, தேர்ச்சி பெறாத உருண்டைகள் அந்த உரிமையை முழுவதுமாக இழக்கின்றன.
அந்த ஆய்வுதான் இந்த ஏற்பாட்டை நிலைநிறுத்துகிறது. பல ஆண்டுகளாக ஒரு சொத்தில் அமர்ந்திருக்கும் ஒரு கடன் தருபவருக்கு, அது இன்னும் முதல் நாள் இருந்த மதிப்பையே கொண்டிருக்கிறதா என்பதை அறிய ஏதோ ஒரு வழி தேவை. சீஸை தன் சொந்த கூரையின் கீழ் வைத்து, தொடர்ந்து பரிசோதிப்பதன் மூலம், அடமானம் இன்னும் மதிப்புள்ளதா என்று க்ரெடெம் வெறுமனே நம்ப வேண்டியதில்லை, அது அறிகிறது, ஒவ்வொரு உருண்டையாக. மேலும் சரியாக பழுத்த ஒரு உருண்டை உண்மையிலேயே ஒரு இளம் உருண்டையை விட அதிக மதிப்புள்ளதாக இருப்பதால், வங்கி வெறுமனே ஒரு நிலையான சொத்தை பாதுகாக்கவில்லை, அது காத்திருக்கும் போதே மதிப்பு அதிகரிக்கும் ஒன்றை வைத்திருக்கிறது.
வெப்பம் பாதுகாப்பறையை அடையும் போது
சமீபத்திய கோடைகாலங்களில், பார்மிஜியானோ ரெஜியானோ பகுதியில் வெப்பநிலை 40 டிகிரி செல்சியஸை தாண்டியுள்ளது. இந்த வகையான வெப்பத்தில் மாடுகள் குறைவாக சாப்பிடுகின்றன, குளிர்ச்சியாக இருக்க அதிக ஆற்றலை செலவிடுகின்றன, மேலும் மோசமான காலகட்டங்களில் பால் உற்பத்தி 10 சதவீதம் வரை குறைந்துள்ளது. ஏற்கனவே தனது சீஸ் விற்கத்தக்கதாக, அதாவது கடன் பெறத்தக்கதாக மாற ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாக காத்திருக்கும் ஒரு தொழிலின் மேல் இது இன்னொரு செலவை சேர்க்கிறது.
இந்த வெப்பம் கிடங்குகளையும் அடைகிறது. இந்த ஆண்டின் மிக அதிக வெப்பத்தின் உச்சத்தில், சீஸ் பாதுகாப்பறைகளில் தினசரி மின்சார பயன்பாடு தோராயமாக 30 சதவீதம் அதிகரித்தது, ஏனெனில் நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரம் உருண்டைகளை பாதுகாப்பான வெப்பநிலையில் வைத்திருக்க குளிரூட்டி இன்னும் கடினமாக வேலை செய்தது. அந்த கூடுதல் செலவில் எங்கோ, க்ரெடெம் அவற்றுக்கு எதிராக கடன் வழங்க ஒப்புக்கொண்ட நாளில் இருந்த மதிப்பையே ஐந்து லட்சம் உருண்டைகளையும் வைத்திருக்கும் விலை மறைந்துள்ளது.
இது எதுவும் இந்த ஏற்பாட்டை உடைத்துவிடவில்லை. உற்பத்திக்கு தற்போது ஆபத்து இல்லை, மேலும் சீஸ் இன்னும் எப்போதும் இருந்தது போலவே பழுக்கிறது, முன்பை விட சற்று அதிக செலவில் மட்டும்.
இறுதி எண்ணங்கள்
பின்வாங்கி பார்த்தால், அடமானமாக சீஸின் கவர்ச்சி கிட்டத்தட்ட வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. ஒரு வங்கி பாதுகாப்பாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய பெரும்பாலான பொருட்கள், நீங்கள் அவற்றை காரிலிருந்து ஓட்டி வெளியேறியவுடன் அல்லது பிளக் செய்தவுடன் மதிப்பை இழக்கத் தொடங்குகின்றன, ஒரு கார் மதிப்பு குறைகிறது, ஒரு லேப்டாப் மதிப்பு குறைகிறது, தரவு மையக் கடன்களுக்கு அடமானமாக வைக்கப்படும் ஜிபியுக்கள் கூட வேகமான சிப் வெளியான உடனேயே குறைவாக மதிப்புள்ளதாக மாறுகின்றன. பார்மிஜியானோ ரெஜியானோ இதற்கு நேர்மாறாக செய்தது, ஒரு கிடங்கில் அமர்ந்திருந்த ஒவ்வொரு மாதமும் அமைதியாக மதிப்பு அதிகரித்தது, யாரோ ஒருவர் அதை உறுதிப்படுத்த போதுமான கவனத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் மட்டுமே.
வெப்பம் பார்மிஜியானோ ரெஜியானோவின் ஒரு உருண்டை என்ன என்பதை மாற்றவில்லை, அதன் மதிப்பு என்ன என்பதை உறுதிப்படுத்த எவ்வளவு செலவாகிறது என்பதை மாற்றுகிறது. க்ரெடெம் உண்மையில் ஒருபோதும் சீஸுக்கு எதிராக கடன் வழங்கவில்லை, அது அந்த உறுதிக்கு எதிராக கடன் வழங்கியது, மேலும் வெப்பம் அந்த உறுதியை சற்று அதிக விலை உள்ளதாக மாற்றியது.